@νήσυχος έφηβος

Ποιά είναι τα όνειρα και οι ανησυχίες ενός 15χρονου Λάκωνα; Διαβάστε τη συνέντευξη του Βλαδίμηρου από τη Σκάλα...

Βλαδίμηρε, ποιες είναι οι δικές σου ανησυχίες στην ηλικία σήμερα των 15 ετών;

Όλοι οι έφηβοι έχουμε ανησυχίες για οτιδήποτε πρόκειται να συμβεί στο μέλλον. Στην ηλικία των 15 πιστεύω ότι αυτό που μας απασχολεί ιδιαίτερα είναι η επαγγελματική αποκατάσταση. Οι έφηβοι σκέφτονται έντονα το μέλλον και το τι θα ακολουθήσει στη ζωή τους γιατί από παντού δέχονται μηνύματα από τα οποία απορρέει αβεβαιότητα σχετικά με τα πανεπιστήμια, τις σπουδές και το επάγγελμα. Αυτό προκαλεί άγχος στα παιδιά της ηλικίας μου διότι είναι μία μεταβατική πιστεύω περίοδος. Ακόμη οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι αυτό που μας απασχολεί γιατί με τα δεδομένα της ηλικίας μας φαίνεται σαν ένα αδιάβατο βουνό. Όλες αυτές οι ανησυχίες μπορεί να δημιουργήσουν ανασφάλεια, αλλά είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό και δεν πρέπει να μας τρομάζει. Απεναντίας πρέπει να αντλούμε δύναμη από τους δικούς μας ανθρώπους για να αντιμετωπίσουμε ό,τι ακολουθεί.

Ποια είναι η άποψή σου για το σχολείο; Τι είναι αυτό που περισσότερο λείπει σε ένα επαρχιακό Γυμνάσιο-Λύκειο όπως αυτό της Σκάλας για να γίνει καλύτερο;

Το σχολείο είναι για μένα το δεύτερο σπίτι μου. Είναι εκεί που περνάω πολλές ώρες και συναντώ τους φίλους μου. Μέσω του σχολείου μαθαίνω πάρα πολλά πράγματα. Διαμορφώνω προσωπικότητα και χαρακτήρα, μαθαίνω να συνεργάζομαι και να επικοινωνώ. Το θεωρώ πολύ σημαντικό, όχι μόνο για μένα, αλλά και για τα υπόλοιπα παιδιά. Αυτό που λείπει περισσότερο στα επαρχιακά γυμνάσια-λύκεια είναι οι εγκαταστάσεις. Πιστεύω ότι θα έπρεπε να είναι πιο σύγχρονα με περισσότερα εποπτικά μέσα που θα προσελκύουν το μαθητή και θα τον κάνουν να αισθάνεται πιο οικείο το σχολείο. Ακόμη αυτό που λείπει είναι η οργάνωση και η συμμετοχή σε προγράμματα με έρευνες, διαγωνισμούς και εκδρομές. Τέλος, δε δίνεται πιστεύω η απαραίτητη σημασία από το κράτος στα επαρχιακά σχολεία και γι’ αυτό μειονεκτούν σε σημαντικά σημεία.

  Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου μετά από τέσσερα χρόνια;

Σε τέσσερα χρόνια υποθέτω ότι θα έχουν αλλάξει όλα, τα πάντα σχεδόν. Δεν θα είμαι ένας απλός έφηβος αλλά θα έχω ενηλικιωθεί. Αν πετύχω το στόχο μου θα έχω περάσει στη σχολή που επιθυμώ και θα ζω σε μια μεγαλούπολη μακριά από την οικογένειά μου. Σαφώς και θα υπάρχει άγχος για το αν θα καταφέρω να πάρω το πτυχίο μου και πάνω από όλα για το αν θα βρω εργασία. Παράλληλα με τις σπουδές μου θα προσπαθήσω να βρω και μία μικρή δουλειά ώστε να μην έχω κάποιο οικονομικό πρόβλημα και έτσι θα αρχίσω σιγά σιγά να “μπαίνω” στο κλίμα της εργασίας. Έτσι φαντάζομαι τον εαυτό μου έπειτα από τέσσερα χρόνια. Ας ελπίσουμε πως θα γίνουν όλα έτσι όπως τα έχω φανταστεί μέχρι στιγμής.

«Η ξεγνοιασιά και η ανεμελιά τείνουν να χαθούν από τη ζωή των εφήβων γιατί στις μέρες μας οι έφηβοι κάνουν μία εντελώς τυποποιημένη ζωή (καμία σχέση με το παρελθόν) με λίγο ελεύθερο χρόνο που θα τους επιτρέψει να ευχαριστηθούν τα εφηβικά τους χρόνια»

Τι θεωρείς πιο σημαντικό στη ζωή;

Κατά τη γνώμη μου πολλά πράγματα είναι σημαντικά στη ζωή, αλλά αυτό που προέχει είναι η υγεία. Για να έχεις τα πάντα πρέπει να είσαι υγιής και σωματικά και ψυχικά αλλά και πνευματικά. Πιστεύω ότι είναι το σημαντικότερο απ’ όλα γιατί χωρίς την υγεία δεν γίνεται να καταφέρουμε τίποτα. Επίσης σημαντικός παράγοντας στη ζωή μας είναι και η ειλικρινής επικοινωνία μας με τους συνανθρώπους μας διότι είναι απαραίτητο στοιχείο για την κοινωνική συμπεριφορά μας ως άτομα.

Θεωρείς ότι τα παιδιά της ηλικίας σου σήμερα απολαμβάνουν πραγματικά της εφηβεία τους; Η ξεγνοιασιά και η ανεμελιά ή το άγχος πιστεύεις ότι επηρεάζουν περισσότερο τη ζωή ενός έφηβου;

Οι έφηβοι του σήμερα δεν απολαμβάνουν πραγματικά την εφηβεία τους. Έχουν πολλές υποχρεώσεις όπως πολλά φροντιστήρια ακόμη και εργασία, ιδιαίτερα στις πόλεις που οι ρυθμοί είναι διαφορετικοί, πιο έντονοι και πιο αγχωτικοί. Δεν έχουν διεξόδους για την απόλαυση της εφηβείας. Πιστεύω ότι το άγχος επηρεάζει περισσότερο τη ζωή τους. Η ξεγνοιασιά και η ανεμελιά τείνουν να χαθούν από τη ζωή των εφήβων γιατί στις μέρες μας οι έφηβοι κάνουν μία εντελώς τυποποιημένη ζωή (καμία σχέση με το παρελθόν) με λίγο ελεύθερο χρόνο που θα τους επιτρέψει να ευχαριστηθούν τα εφηβικά τους χρόνια.